کاهش حجم تمرین قدرتی

کاهش حجم تمرین قدرتی
حجم تمرین قدرتی می‌تواند با کاهش تعداد نوبت‌های اجرا شده، تعداد تکرارهای هر نوبت، و یا تکرار تمرین کاهش یابد. مطالعاتی که تأثیر کاهش حجم تمرین قدرتی را بررسی کردند، در بیش‌تر بخش‌ها شامل، کاهش تواتر تمرین بوده است. بعد از 12 هفته تمرین درون‌گرای ایزوکنتیک، قدرت بیشینه برای 12 هفته با تواتر تمرین یک یا دو بار در هفته حفظ شده‌اند. حداکثر قدرت پرس پا (قدرت بیشینه) بعد از 21 هفته تمرین دوبار در هفته، کاهش معنا داری را هنگام 21 هفته با تنها 3 جلسه تمرین در 2 هفته نشان نداده است. در حقیقت، قدرت پا در عمل هنگام نیمه‌ی اول 21 هفته بی‌تمرینی، 5% افزایش و سپس به آرامی در نیمه‌ی دوم بی‌تمرینی کاهش یافته است. به نظر می‌رسد اگر تکرار تمرین به یک یا دو جلسه در هفته بعد از تمرین با تکرار زیاد کاهش یابد، مقادیر قدرت برای دوره‌های زمانی نسبتاً طولانی حفظ می‌شود، مشروط بر آنکه شدت تمرین تغییری نکند. تأثیر کاهش حجم تمرین نیز هنگام برنامه‌های فصل مسابقه برای ورزشکاران مهم است. درست مثل اطلاعاتی که ارائه شد، به نظر می‌رسد اگر شدت تمرین حفظ شود، یک یا دو جلسه تمرین قدرتی، مقادیر قدرت را برای دوره‌های زمانی نسبتاً طولانی در فصل مسابقه حفظ می‌کند. بازیکنان بسکتبال هنگام یک فصل 20 هفته‌ای، کاهش معناداری را در مقادیر حداکثر قدرت و توانایی پرش عمودی نشان نداده‌اند(1- درصد تا 5+ درصد)، اما دوی سرعت کوتاه به اندازه 3% در حد معنا داری کاهش داشته است. به نظر می‌رسد در فصل مسابقه، مقادیر قدرت بیشینه در ورزشکاران می‌تواند با تواتر تمرینی یک یا دو بار در هفته حفظ شود، اما مقداری کاهش در دیگر شاخص‌های عملکرد می‌تواند رخ دهد. در فصل مسابقه، یکی از جنبه‌های مهم کاهش حجم تمرینانت قدرتی برای ورزشکاران این است که انواع دیگر تمرینی را انجام دهند که می‌تواند به کاستن هرگونه کاهشی در مقادیر قدرت بیشینه یا عملکرد کمک کند. تعدیل (تیپر)، کاهش برنامه‌ریزی شده حجم و احتمالا شدت تمرین می‌باشد که از سوی ورزشکاران زیادی برای به حداکثر رساندن عملکرد بلافاصله بعد از تیپر استفاده می‌شود.
مهرداد | چهارشنبه 7 خرداد 1399
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید