رفتارهای وابستگی نوزاد و والدین

  • رفتارهای وابستگی نوزاد و والدین
  • رفتارهای وابستگی نوزاد و والدین
  • رفتارهای وابستگی نوزاد و والدین
رفتارهای وابستگی نوزاد و والدین از مراحل مهم در ارزیابی نوزاد، مشاهده دقیق رفتار های ناشی از ارتباط روانی والدین به خصوص مادر می باشد. بعضی از این رفتارها شامل وضعیت چهره به چهره، تماس بدون لباس با پوست و لمس نوزاد توسط مادر، خندیدن، بوسیدن، محبت کردن، تکان دادن و شیر دادن به نوزاد است در حالی که مادر ارتباط بسیار نزدیکی با نوزاد پر می‌کند و والدین باید اهمیت و انواع این رفتارها را دانسته و به انجام آنها تشویق شوند. دلبستگی مادر و نوزاد برقراری رابطه تعلق و دلبستگی بین مادر و نوزاد پس از تولد حائز اهمیت است و امروزه طبق طرح هم اتاقی مادر و نوزاد، این دو با هم هم اتاق شده، یک پرستار از آن ها مراقبت می کند. اتاق زایمان، بهبودی و اتاق مراقبت های پس از تولد به هم وابسته‌اند. این طرح سبب می‌شود ارتباط مناسبی بین والدین با نوزاد برقرار شود و فرصتی است برای اینکه رئوس مراقبت های نوزاد مثل حمام دادن، تغذیه، تعویض لباس و کهنه و... توسط پرستار آموزش داده شود. لمس نوزادان تجربه برای والدین است اما بعضی والدین ممکن است برای این تماس با نوزاد در زمین لحظات بعد از تولد آمادگی نداشته باشند. بسته به شرایط هر خانواده، تعداد فرزندان، مشکلات قبل و بعد از زایمان و شرایط نوزاد این آمادگی متفاوت می باشد. رفتار نوزاد هر نوزاد دارای خصوصیات منحصر به فردی است برای مثال نوزادی که ۲۰ ساعت در طول روز میخوابد کمتر از نوزادی که 16 ساعت میخوابد در معرض تحریکات محیطی است. مشخصات رفتاری و تحریک‌پذیری نوزاد می‌تواند تحت تاثیر نوزاد و تصور والدین از نوزادان باشد. بیان خصوصیات طبیعی فردی نوزادان برای والدین، سبب رسیدن به این هدف و آرامش آنان می شود. مثلا بعضی افراد فکر می‌کنند نوزاد باید در تمام روز بخوابد و فقط برای تغذیه از خواب بیدار شوید که رفتار ممکن است در بعضی نوزادان طبیعی باشد اما بسیاری از نوزادان اینگونه نیستند. فهم این مطالب که خواب نوزاد قسمتی از ساعت بیولوژیک اوست و به معنی ارتباط نامناسب والدین نیست، می‌تواند پایه ای برای شروع ارتباط سالم بین والدین و نوزادان باشد. به خصوص مهم است که والدین تصورات خود را از نوزاد واقعیت تبدیل کنند و بفهمند مهر و محبت به نوزاد به اندازه مراقبت فیزیکی از وی اهمیت دارد. هنگام مراقبت از وی نشانه محبت به نوزاد است و به نوزاد کمک می‌کند تا حس اعتمادش تقویت شود. دوست داشتن و بروز عواطف و احساسات در ایجاد امنیت، حفظ سلامتی و رشد فیزیکی و شخصیت کودک بسیار موثر است.
فاطمه | دوشنبه 19 خرداد 1399
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید