داروی انسولین

داروی انسولین
در بیمارانی که پانکراس آن‌ها نمی‌تواند انسولین تولید کند، (دیابت نوع اول) تنها راه جایگزینی هورمون اصلی استفاده از داروی انسولین می‌باشد. (درست مثل یک هورمون طبیعی که در پاسخ به وعده‌های غذایی و فعالیت ورزشی ترشح می‌شود) انسولین نیز به دلیل ویژگی‌های رشد دهندگی‌اش مورد توجه ورزشکاران قرار گرفته است تا ترکیب بدن یا عملکرد خود را افزایش دهند. نقش اصلی هورمون، تنظیم دقیق گلوکز خون می‌باشد. هورمون آنتاگونیست آن یعنی گلوکاگان در این عمل به انسولین کمک می‌کند. باوجود این، به عنوان یک داروی آنابولیکی نیز مورد توجه است، هر چند اطلاعات حمایتی در این باره زیاد نیستند. درست مثل برداشت گلوکز، آثار این هورمون در تحریک سنتز پروتئین‌ها در سلول ریشه در دستگاه‌های پیام رسان ناشی از گیرنده ویژه تحریک سنتز پروتئین دارد. به دلیل تأثیر چشمگیرش بر متابولیسم گلوکز و به دلیل عدم تنظیم دقیق اش هنگام تلفیق با سایز هورمون‌های آنابولیکی کارایی این هورمون به عنوان یک دارو هنوز اثبات نرسیده است. عوارض جانبی آن می‌تواند شدید باشد؛ عوارضی مانند وضعیت هیپوگلیسیمی دراز مدت، مرگ ناشی از شوک انسولینی و صدمات مغزی از آن جمله‌اند.
مهرداد | سه‌شنبه 28 مرداد 1399
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید