اثرات فیزیولوژیکی الکل در ورزشکاران

اثرات فیزیولوژیکی الکل در ورزشکاران
الکل یا دقیق تر اتانول، ماده‌ای است که مثل کاهش دهنده فیزیولوژیکی عمل می‌کند و با این کار تاثیر آرام بخشی بر بدن می‌گذارد. این نوع الکل، الکلی است که در نوشیدنی‌ها یا مشروبات الکلی یافت می‌شود. فرضیه تأثیر خنثی کنندگی الکل بر لرزش‌های عضلانی از سوی برخی ورزشکاران رشته های تیراندازی، به عنوان تأمین کننده یک تأثیر ارگوژنیکی بالقوه مطرح شده است. با وجود این، شواهدی تجربی برای اثبات این ادعا وجود ندارد. تا مدت‌ها، ورزشکاران برخی رشته‌های ورزشی معتقد بودند خوردن مقداری جزیی الکل قبل از یک مسابقه ورزشی می‌تواند با آرام کردن اعصاب باعث عملکرد بهتر شود. اما داده‌های به دست آمده از مطالعات کنترل شده نشان می‌دهند الکل در حقیقت به جای کمک به عملکرد بهتر، یک تأثیر "ارگولیتیکی" یا محدود کننده عملکرد دارد. این موضوع در ورزش‌هایی که به ظرفیت هوازی متکی‌اند از همه آشکارتر است؛ زیرا الکل کار چرخه کربس را مختل می‌کند و لاکتات تولدی را افزایش می دهد. به علاوه، الکل تاثیر تیورتیک شناخته شده ای نیز دارد و هنگام فعالیت های ورزشی استقامتی دراز مدت می‌تواند باعت آب‌زدایی شود. آب‌زدایی به نوبه‌ی خود میتواند به بروز اختلالاتی در تنظیم دمای بدن منجر شود که مجددا یادآوری می شود تأثیر زیان باری بر عملکرد دارد. متخصاصان کالج آمریکایی پزشکی ورزشی، این نظریه را مطرح کرده اند که مقدار کم تا متوسط الکل نه تنها به ارتقای عملکرد کمکی نمی‌کند، بلکه هم‌چنین در عمل، با کند کردن سرعت عکس العمل، برهم زدن هماهنگی چشم و دست، اختلال در تعادل و حتی محدود کردن قدرت عضلانی، آثار زیان باری بر عملکرد دارد.
مهرداد | يكشنبه 30 شهريور 1399
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید